E-szkła.pl

Testuję :: Obserwuję :: Komentuję – czyli subiektywizm w moim wydaniu

Nadwzroczność

Nadwzroczność (dalekowzroczność, hipermetropia, hiperopia) to wada, która uniemożliwia uzyskanie ostrego obrazu przedmiotów położonych blisko nas. Wiadomo, że aby uzyskać ostry obraz przedmiotów oko musi prawidłowo wykonać czynność akomodacji, czyli mięśnie w oku muszą wykonać pracę.

Zdolność akomodacyjna oka to różnica między maksymalną a minimalną mocą optyczną oka, która zmienia się wraz z wiekiem u każdego człowieka. Normalne miarowe oko bez wady korzysta z akomodacji tylko przy obserwacji bliskich przedmiotów. W przypadku oka nadwzrocznego akomodacja może być wykorzystywana zawsze.

Najciężej wykrycie dalekowzroczności przebiega u dzieci i młodzieży, gdyż takie osoby bez korekcji wzroku spełniają normy ostrości (np podczas badania wzroku za pomocą tablicy w szkole). Niepokojące objawy w przypadku tej grupy osób to: niechęć do czytania, trudności w nauce, podejrzewana dysleksja oraz wszelkie bóle głowy i gałki ocznej. W skrajnych przypadkach można zaobserwować zez akomodacyjny.

Dalekowzroczność koryguje się okularami lub soczewkami tzw. plusami, które zakłada się w przypadku małej wady do czytania i oglądania z bliska przedmiotów.

Wiele osób lekceważy tę wadę i nie jest to dobre postępowanie. Te wadę podobnie jak każdą inną należy korygować i w miarę możliwości leczyć, gdyż obniża znacznie komfort życiowy. Dalekowzroczność często mylona jest ze starczowzrocznością i na odwrót. Jednak należy zaznaczyć, że starczowzroczność nie dotyczy dzieci i młodzieży, natomiast dalekowzroczność owszem.